Tak jak w całym kraju, w Mikstacie 4 czerwca po porannej mszy św. odbyła się procesja do czterech ołtarzy. Przewodniczył jej ks. kan. Krzysztof Ordziniak, współcelebransami byli ks. Paweł Brylak i ks. kan. Andrzej Grabański.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"2831"}

4 czerwca obchodziliśmy uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, przed Soborem Watykańskim II nazywaną świętem Bożego Ciała. W tym dniu z Chrystusem ukrytym w Najświętszym Sakramencie wychodzimy w uroczystych procesja na ulice miast i wiosek. W Mikstacie msza św. po której odbyła się procesja do czterech ołtarzy sprawowana była o godz. 9:00. Przewodniczył jej ks. kan. Krzysztof Ordziniak, współcelebransami byli ks. Paweł Brylak i ks. kan. Andrzej Grabański.

W słowie skierowanym do licznie zebranych w mikstackim kościele ks. Proboszcz podkreślił, że Ewangelia ukazuje nam Eucharystię jako pokarm z nieba dający nam życie. Zaznaczył, że Jezus sam powiedział o sobie, że jest drogą, prawdą i życiem. Wskazał, że przeżywana uroczystość przypomina nam, że Eucharystia to Jezus.

Następnie zaproponował spojrzenie na Eucharystię z trzech perspektyw: Eucharystia jako dar, jako źródło jedności i jako pokarm. Wskazując na Eucharystię jako dar podkreślił, że jest ona darem na drogę do nieba. Eucharystia przypomina nam, że człowiekowi nie wystarcza sama doczesność, gdyż został stworzony do wieczności. Spoglądając na Eucharystię jako źródło jedności z Bogiem i drugim człowiekiem podkreślił, że może być ona budowana jedynie na fundamencie prawdy. Tą prawdą jest Jezus Chrystus. Zaznaczył, że jesteśmy zaproszeni, do uczestnictwa w Eucharystii w pełni, trwając w stanie łaski uświęcającej, byśmy mogli przyjmować Jezusa w Komunii św. Karmiąc się Ciałem Chrystusa budujemy jedność z Nim i między sobą. Wskazując na Eucharystię jako pokarm dający życie wieczne podkreślił, że Jezus w Ewangelii mówi, że jest chlebem żywym, że każdy kto go będzie spożywał, będzie żył na wieki. Tym pokarmem jest Jego Ciało i Jego Krew, czyli On sam pod osłoną chleba i wina. Podkreśliłem, że aby żyć nie tylko tu i teraz, ale w wieczności jesteśmy zaproszeni, by przyjmować jego Ciało. Homilię zakończył opowiadaniem o spotkaniu z niedzielą, którą coraz rzadziej ludzie przeżywają w duchu wiary, zapominając, że największym skarbem lekiem dla duszy są: Msza św., nabożeństwa, modlitwa, lektura świętych słów.

Po Mszy Świętej odbyło się wystawienie Najświętszego Sakramentu, odmówiliśmy Litanię do Serca Jezusowego. Następnie wraz z Jezusem ukrytym pod postacią Chleba wyruszyliśmy w procesji do czterech ołtarzu.

Udział w procesji był naszym dziękczynieniem za ustanowienie Najświętszego Sakramentu i za nieustanną obecnością Chrystusa wśród nas.  Dziękowaliśmy Bogu za dar Eucharystii oraz prosiliśmy o błogosławieństwo i pokój dla każdego z nas, dla naszych rodzin, dla Kościoła, naszej „małej Ojczyzny”, naszego kraju, dla świata.

Uroczystość ta jest przedłużeniem Wielkiego Czwartku, pokazuje nam jak wielki dar zostawił ludziom. Pięknie wykonane ołtarze, udekorowane domy świadczyły o tym, że Jezu w hostii ukryty, który w tym dniu opuszcza mury świątyni i wychodzi, by jak śpiewamy, „zagrody nasze widzieć przychodzi, i jak się Jego dzieciom powodzi”, był Gościem oczekiwany. Dziewczęta sypiące kwiaty przed kapłanem, który niósł Jezusa ukrytego Najświętszym Sakramencie, nasza orkiestra parafialna z pewnością pomogły nam w głębszym przeżyciu tej niezwykłej uroczystości.

Historia uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa sięga XIII wieku. Inicjatorka tej uroczystości jest św. Julianna z Cornillion, przełożona sióstr augustianek w Mont Cornillion koło Liege. W 1245 roku św. Julianna doznała objawień, w których Chrystus zapragnął, aby ustanowiono dzień, w którym cały Kościół obchodziłby święto ku czci Najświętszej Eucharystii. Wskazał, że ma to być czwartek po uroczystości Trójcy Przenajświętszej. Pierwsza Procesja Eucharystyczna odbyła się w 1246 roku, poprowadził ją Biskup Liege Robert. Po raz drugi procesję poprowadził w 1251 roku, archidiakon Jakub, późniejszy papież Urban IV, który wprowadził to święto w Rzymie, a w 1334 roku papież Jan XXII zatwierdził to święto w całym Kościele. W Polsce uroczystość Bożego Ciała obchodzono już w XIV wieku. Od tego czasu, co roku w czwartek, po uroczystości Trójcy Przenajświętszej ulicami naszych miast i wiosek przechodzą procesje z Najświętszym Sakramentem. Wychodzimy z kościołów, bo Jezus w hostii utajony:

„Zagrody nasze widzieć przychodzi, I jak się dzieciom Jego powodzi(...).

Nie dosyć było to dla człowieka, Że na ołtarzu co dzień go czeka:

Sam ludu swego odwiedza ściany, Bo pragnie bawić między ziemiany.

 Zielem, kwiatami ścielcie Mu drogi, Którędy Pańskie iść będą nogi!

Ks. K.O

M.S.