Mikstacka Szkoła św. Rocha na szlaku (Warta – Spycimierz –Uniejów - Borysew)

Po raz kolejny uczestnicy spotkań w Szkole św. Rocha wraz z rodzicami i ks. Kustoszem Krzysztofem Ordziniakiem wyruszyli na szlak.

[FOTORELACJA]2526[/FOTORELACJA]

Wyjazd ten połączony był ze styczniową Rochową Szesnastką. Co jakiś czas wyruszamy na pielgrzymi szlak, by poznawać nowe miejsca, tradycje, zwyczaje. Od 2022 roku dzieci ze Szkoły św. Rocha wraz z rodzicami przygotowują szopkę w Diecezjalnym Sanktuarium św. Rocha.

 Wybraliśmy się więc do Warty do klasztoru o.o. Bernardynów, gdzie znajduje się imponujących rozmiarów ruchoma szopka, największa w woj. łódzkim i jedna z największych w naszym kraju. Jest naprawdę piękna.

Oczywiście centralne miejsce w szopce zajmują Jezus, Maryja i Józef. Nie mogło w niej zabraknąć pastuszków, którzy jako pierwsi znaleźli Dzieciątko Boże, oddali mu pokłon. Są mędrcy ze Wschodu, którzy przybyli, by złożyć dar wyczekiwanemu przez tysiące lat Zbawicielowi. Na szopkę składa się szereg scenek rodzajowych, które trudno w kilku słowach opisać. Jest zagroda pasterska, chata, ludzie bawiący się i pracujący, są wiatraki i młyn wodny, gospodyni przygotowująca posiłek i taka, która doi krowę. Jest rolnik, który orze pole, ale i siewca, który idzie by je obsiać. Ktoś właśnie piecze prosiątko, by przyjąć gości. W oddali pali się ognisko. W zagrodzie pasterskiej obejrzeć można strzyżenie owiec. Płynie woda, jest staw, w którym są żółwie i kaczuszki. W miasteczku nie mogło zabraknąć sklepików. Jest bogaty pałac ze strażnikami i przechadzającymi się wokół mieszkańcami. W oknach wielu domów pali się światło. Nie brakuje w szopce różnych zwierząt.

Z Warty pojechaliśmy do Spycimierza niewielkiej miejscowości, która słynie z układania dywanów kwietnych na uroczystość Bożego Ciała. W 2021 roku zostały one wpisane na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO. Część z nas miało okazję już zwiedzić wcześniej to muzeum, ale tym razem mogliśmy uczestniczyć w wyjątkowym zwiedzaniu odbywającym się w ramach spotkania „ Spycimierskie historie”. Naszym przewodnikiem po tych pasjonujących historiach był p. dr Jędrzej Kałużny, dyrektor Centrum. Z zaciekawieniem wysłuchaliśmy opowieści o historii Spycimierza, o kasztelanach spycimierskich oraz o tym, jak zmieniała się zbroja rycerska w średniowieczu. Pan Jędrzej zaprezentował nam uzbrojenia średniowiecznych rycerzy. Chętnych do przymierzenia poszczególnych elementów zbroi nie brakowało. Był też czas na chwilę zabawy i spróbowania swoich sił we władaniu mieczem.

 Następnie przeszliśmy do sali poświęconej niematerialnemu dziedzictwu kulturowemu. Pan Dyrektor zwrócił naszą uwagę na wielość i różnorodność tradycji. Jak już wspomniano Spycimierz słynie z układania kwietnych dywanów na procesję Bożego Ciała. Kwietnym dywanom poświęcona jest jedna z sal Centrum. Tu pan Jędrzej opowiedział nam historię układania dywanów kwietnych w Spycimierzu, ale mogliśmy obejrzeć także dywany kwietne układane w innych regionach naszego kraju, ale i świata. Dowiedzieliśmy się, jak różne są w świecie techniki ich układania. Szybciutko minął nam czas w gościnnym Centrum Spycimierskim. Centrum Spycimierskie to bardzo nowoczesne muzeum, w którym w sposób ciekawy można zapoznać się nie tylko z tradycjami kwietnych dywanów. To miejsce szczególne, w którym przez dwanaście miesięcy można poznawać bogactwo i różnorodność tradycji z troską przekazywanych czasami przez wiele stuleci z pokolenia na pokolenie.

Ze Spycimierza udaliśmy się do Uniejowa. Przed nami była rekreacyjna część naszego wyjazdu – termy. Po termach udaliśmy się na obiad.

 Potem czekała na nas jeszcze szopka z żywymi zwierzętami w Borysewie. Jest w niej Święta Rodzina – Dzieciątko Jezus, Maryja i Józef oraz Trzej Królowie, którzy składają pokłon i dary oczekiwanemu Mesjaszowi. Są żywe zwierzęta, tak bardzo lubiane nie tylko przez dzieci. Jest wielbłąd, alpaki, osiołki, króliki, owce.

Szopki, które mieliśmy okazję nawiedzić można jeszcze oglądać do 2 lutego. Spycimierskie Centrum otwarte jest każdego dnia przez cały rok. Jest naprawdę miejscem, które warto, a nawet trzeba odwiedzić. Można tam przeżyć naprawdę piękny czas.vZ Borysewa pełni wrażeń wyruszyliśmy w drogę powrotną do Mikstatu.

Ks. Krzysztof Ordziniak

Małgorzata Strzelec